We zijn rond. Na zes dagen en 200 kilometer roeien zijn we terug bij de (defecte) sluis van Alt Schadow waar we voor het eerst in de boten stapten. “Wat een chaos was dat”, memoreerde een van de deelnemers gisteravond bij het slotdiner. “Ik dacht: ik ga naar huis.” Vergelijk dat met de efficiëntie waarmee acht honderd kilo zware wherry’s binnen een uur uit het water en schoon op de botenwagen werden getild. Taakverdeling, heldere commando’s, helpende handen en teamgeest. Dat is wat zo’n tocht met je doet. Naast hartelijke ontmoetingen, mooie herinneringen, nieuwe ideeën en een houten kont.
Groepsfoto: Caroline Zeeuw van der Laan – Beers | Foto sluis: Sluiswachter Hermsdorfer Mühle | Foto’s teams: Karin Plantinga | Video: Angela Rooijmans
Vandaag roeiden we vanuit Köpenick, een stadsdeel van Berlijn, terug naar de prachtige aaneenschakeling van de rivier de Dahme en ruime meren. Onderweg wisselt de de bemanning van stuurlieden en roeiers. Diverse clubs hebben daarvoor hun eigen manier ontwikkeld. Zo bestaat er zoiets als een Nautilus shuffle en bij RV Rijnland wisselt iedereen tegelijkertijd van plek in een soort Rijnland roulatie. Dat begint met vaart maken voor wat stabiliteit. Dan laten de roeiers de riemen los (Wat ?!) en kruipen de stuurlieden over stuurboord naar voren terwijl de roeiers over bakboord naar het stuurbankje kruipen. De kunst is om dat gedaan te krijgen voordat de boot tot stilstand komt. Roeiers worden daar na een paar dagen behoorlijk behendig in en zijn herkenbaar een schrammen en blauwe plekken aan de onderbenen.
Het Spreewald waar de Märkische Umfahrt doorheen voert is een fantastisch natuurgebied. De kristalheldere Spree kronkelt tussen dichtbegroeide oevers. Het is een woon- en werkgebied van bevers. Soms zie je er eentje kalmpjes naar de overkant zwemmen. Bomen langs de Spree zijn aan de onderkant omwikkeld met kippengaas om het knagen tegen te gaan. Overigens gaat dat bomen vellen niet altijd goed, werd mij verteld. Bevers hebben geen benul van naar welke kant een boom valt, dus wordt er af een geplet als resultaat van de eigen noeste arbeid.
En als er geen sluis is om het hoogteverschil te overbruggen? Dan rest de Bootschleppe! Bij Drahendorf was die buiten buiten gebruik zodat we de wherry’s met acht man (m/v/x) rondom moesten tillen. En dan de bagage nabrengen.
Vandaag bij Bootschleppe Grosse Tränke was er wel een botenkar waar de boten met bagage en al opgetrokken konden worden en dan de hele zaak de helling op. Dat liep lekker vlot. Op weg naar Mönchwinkel.
Foto: Jos Wassink (Hemus, Roei!) Video: Monica de Ruijter (Michiel de Ruyter)
Voor een watersporter is iedere sluis een belevenis. Maar de sluis vandaag bij Neubrück was iets bijzonders. We zakten de kristalheldere Spree af tussen Beeskow en Streitberg. En daar was de sluis met Selbstbedienung. Twee lieren voor de deuren en twee schuiven voor de in- en uitlaat van water. Wat is de juiste volgorde?
Dat eenmaal in praktijk gebracht werd de boot direct na de sluis weggezet door het water dat over de naastgelegen stuw stroomt.
De naam van Marieke Keijser is de meest opvallende in de definitieve WK-selectie van de KNRB. De voormalige lichte roeister uit Rotterdam zit bij het toernooi in Amsterdam in de dubbelvier. Keijser trok zich na de Olympische Spelen van Tokio opgebrand terug uit het toproeien. Ze verspeelde daar samen met Ilse Paulis de gouden medaille in de lichte dubbeltwee door een mishaal in de laatste meters.
Keijser verscheen al aan de start bij de eerste World Cup van het seizoen in Sevilla, maar haalde daar niet de finale in de dubbeltwee. Nu vormt ze samen met Tessa Dullemans, Lisa Bruijnincx en Margot Leeuwenburgh een gedeeltelijk nieuwe combinatie. “Het is ontzettend gaaf om beloond te worden voor al het harde werk van de afgelopen twee jaar, toen ik besloot nog één keer vol voor de weg naar LA2028 te gaan. Dit is een mooie stap op de route. Extra bijzonder dat ik me er als voormalige lichte roeister tussen heb weten te roeien.”
Keijser, die als lichtgewicht jarenlange een hevige strijd tegen de kilo’s voerde, heeft zich voorgenomen om ook te genieten. “Ik kijk enorm uit naar de WK en hoe mooi is het dat die gewoon in Amsterdam worden gehouden! ,” reageert ze. “Familie en vrienden kunnen allemaal komen kijken.” De dubbelvier verdedigt op de Bosbaan de wereldtitel.
Bij de mannen maakt Simon van Dorp definitief de overstap naar de dubbeltwee met Melvin Twellaar. Het duo maakte in Luzern grote indruk met een sterke race en is een van de grootste kandidaten voor de gouden WK-medaille. Bij de WK van 2025 eindigde Van Dorp nog als vierde in de skiff. Twellaar haalde toen brons en zilver in de vierzonder en de gemixte twee met Roos de Jong. Van Dorp en Twellaar gaan bij de World Cup in Luzern eenmalig van start in de eenmansboot. “Als onderdeel van hun trainingsprogramma, waarbij ze ook de individuele uitdaging zoeken,” licht hoofdcoach Titus Weijschedé toe. Bij de WK in Amsterdam starten er geen roeiers dubbel. Vorig jaar in Sjanghai was dat nog wel het geval.
Op zondag 7 juni begon de tweede ronde van de Märkische Umfahrt door het natuurgebied ten zuidoosten van Berlijn. Acht wherry’s met ieder 4 mensen aan boord, dus in totaal 32 deelnemers inclusief twee admiraals van de KNRB Toercommissie. De eerste dag voer door prachtig natuurpark. We hoorden de nachtegaal, zagen een bever en veel visarenden. Een zelfbedieningssluis en een stuk open water met dwarswind zorgden voor uitdagingen. Morgen geht’s weiter.
